logo Geacht Kamerlid,

U maakt deel uit van een van de drie partijen die het nieuwe kabinet vormen.

Een van de plannen van dit kabinet betreft de bouw van tenminste twee kerncentrales. De bedoeling, zo begrijpen we, is dat deze twee (of meer) centrales een gezamenlijke capaciteit zullen hebben van vier keer “Borssele”, ofwel zo’n 4 tot 4,5 GW. De investering zou naar verwachting 20 tot 30 miljard euro bedragen.

De ambities reiken ver: over tien tot vijftien jaar moeten deze centrales gereed zijn voor productie en overschrijding van de budgetten en de bouwtijd moet voorkomen worden. Bovendien moet de overlast voor omwonenden zoveel mogelijk beperkt worden.

Hoewel dat allemaal lovenswaardig te noemen valt, is het ook onrealistisch: Wereldwijd is er nauwelijks een kerncentrale gebouwd binnen budget en binnen de gestelde bouwtijd. Sterker nog, vaak wordt het jaren later, en wordt het budget ver overschreden. Maar er zijn daarnaast meer redenen om sceptisch te zijn.

Bedrijven willen of kunnen een dergelijk project niet alleen aan. Dus moet de overheid, lees: de belastbetalers, flink bijspringen.

Een van de redenen die genoemd worden om op kerncentrales in te zetten is dat ze betrouwbaar zijn en daarom het tekort kunnen opvangen als wind en zon het laten afweten. Maar kerncentrales kunnen niet zo gemakkelijk op- en afgeschaald worden. Ze zijn het efficiëntst als ze op hun maximale vermogen draaien. Kernenergie is dus in dit opzicht geen goede oplossing! Als alternatief: investeer in batterijen of ga over op flexibele energiecontracten. Bovendien is, zelfs als het project slaagt, de bijdrage van deze centrales aan het totale energieverbruik in Nederland maar 10 tot 15%, onvoldoende om tekorten door het tijdelijke wegvallen van zon en wind op te vangen.

We weten niet wat de prijs zal worden voor de elektriciteit uit deze nieuwe centrales, maar we weten wel dat energie uit zon en wind in de afgelopen decennia steeds goedkoper is geworden, terwijl kernenergie alleen maar duurder wordt [1-3]

We kunnen nog meer bezwaren noemen, maar wij vragen u om nog eens goed na te denken over deze plannen en met name de kosten waar u dit land mee zou kunnen opzadelen.

Met vriendelijke groeten,

Scientists for Future

  1. Grubler, A., 2010. The costs of the French nuclear scale-up: A case of negative learning by doing. Energy Policy, volume 38, pp. 5174–5188. https://doi.org/10.1016/j.enpol.2010.05.003

  2. Prager, F., Breyer, C., Fell, H.-J., von Hirschhausen, C., Kemfert, C., Steigerwald, B., Traber, T., Wealer, B., 2024. Evaluating nuclear power’s suitability for climate change mitigation: technical risks, economic implications and incompatibility with renewable energy systems. Front. Environ. Econ., volume 3:20241242818. https://doi.org/10.3389/frevc.2024.1242818

  3. Haas, R., Sayer, M., Ajanovic, A., Auer, H., 2023. Technological learning: Lessons learned on energy technologies. WIREs Energy Environ. 2023;12:e463. https://doi.org/10.1002/wene.463